Gitmek istedikçe üzerimize üzerimize gelen bir yerdeyiz hepimiz. Arkamıza bakmadan gitme isteği kadim bir gelenek olarak her daim baş ucumuzda durur ve sıkışan başımıza gevşeyeceği hissini verir hep...
"Başımız rahat etsin de" der dururuz, başımıza danışmadan... Üzerimize gelenin, üzerimizden geçeceğine inandırılmış olmamız korkutur, irademiz dışında karşılaştığımız her şeye mesafeyi koruruz. Korunması gerekenin mesafe olduğu zannıyla...
"Zanlar ülkesinden geçtim bir gidişimde... Beni gezgin zannettiler" dedi serçe ve devam etti, "Bir yere varmak istemezdim, eğer gezgin olsaydım..." "Yalnız bir serçe güvende değildir" dedi karga.
"Güven dediğin ne ki?" dedi serçe ve devam etti, "Bir saçmanın önündeki tüfeği tutan kişi zaten bütün güveni kötüye kullanmıyor mu?" Karga sus pus oldu... Serçe devam etti, "Bizi avlamaya saçmayla gelirler, o yüzden yalnız serçeler güvendedirler...
"Serçe içini boşaltıyordu kargaya ve son olarak dedi ki; "Hepimizin içinde bir saçmalık boşluk daima vardır!"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder