Bizler, "hesapsız kitapsız" yaşarız.
Yaşamak, mütemadiyen geçmişimizi unutmak demektir. Ve hesabı kitabı unutan bizler içten içe, derin bir yoğunlukla ve görmediğimiz ama bildiğimiz ruhumuzla bekleriz o günü...
"Hiç hesap, Kitap'sız olur mu?" diye sormadan kendimize, yaşar gideriz, bilmediğimiz bir yere doğru...
Esasen bu kendine soru sormama meselesi; insanın kendine samimi olamayışı ile ilgilidir. İnsan en çok kendisine kötülük edebilir. Çünkü kendisinden başka yakını yoktur. Tüm ya(kı)nmalarımız bundan...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder